nefret doluyum..

Hayatında hiç bi istediğini gerceklestiremeyen insanlardan biriyim.Nefret ettiğim salak dediğim arkamda bıraktığım insanların mutlu yaşayışalarını fotograflarını bloglarını gorunce daha bi nefret doluyorum..Hayatımda kesin olmayan birşey varsa tedirgin oluyorum.Hersey kesin olmalı belirsizlik olunca cıldırıyorum.Yerleşik olmalı hersey.Herseyin bi yeri olmalı, her yerin de birşeyi..Bi yerim olmalı mesela..Bi evim olmalı bana ait.Her bardağın her havlunun yeri olmalı ve hersey yerli yerinde olmalı..Oraya girdiğimde huzur bulmalıyım.İçimde bi huzursuzluk her yaz.Turkiyede boyle oluyor bana..Annemle babamın yanında olmak istemiyorum.Uzak olmak istiyorum.Hareketlerim sorgulanmasın özgür olayım.Her seyim her esyam yanımda olsun.Parça parça kalmasın hiçbişeyim.Bu evdede huzursuzum benimleştirmeye çalışıyorum hala.Baktığımda benim olan birşey yokmus gibi oluyor.Benm olanlarsa yersiz yurtsuz..Evlerinde huzurlu olanlar yeri olanlar mutlu olanlar da olmasın.Ben mutsuzsam onlarda mutsuz olsun.Evine dondugunde aslında evim diyebileceği hiçbişeyleri kalmasın.Benim gbi..Aidiyet hissetmek istiyorum..Benimsemek,benimsenilmek istiyorum..Güç istiyorum bunları başarabilmek için güç..Güçsüz hissediyorum.Sığınak istiyorum,sığınmak istiyorum..Biri benim kolum kanadım olsun istiyorum ama dokunmasın.İstemediğim seyleri yaptırmasın.Herkesle iyi geçinmek istemiorum.Hırçın olmak istiyorum.Sinirlendiğimde ağlamak istemiyorum.Zayıf gosteriyor beni..Beni uzenler ve kızdıranlar,kalbimi kıranlar hiç haketmedikleri halde 1 damla goz yaşımı akıtanların hepsi kahrolsun istiyorum.Nefret duyuyorum.Mutlu olmayın,iflah olmayın,sonsuz azap içinde her gece ruyanız da beni gorun!Her yaptığınız şeyde aklınızda olayım....